قاعده 2 قواعد اصلي

اسم‌ها در اسپرانتو با افزودن حرف o به انتهاي ريشه واژه ساخته مي‌شوند. پس هر كلمه‌اي كه در آخر آن اين حرف باشد اسم است. براي جمع بستن از پايانه j به مفرد كلمه استفاده مي‌كنيم.

براي اسم دو حالت وجود دارد: فاعلي و مفعولي. با افزودن o به ريشه فاعل ساخته مي‌شود، و با افزودن n پس از o مفعول درست مي‌شود. حالات ديگر به كمك حروف اضافه بيان مي‌شوند: مضاف‌اليه (كه معادل همان صداي كسره در فارسي است مانند: درِِ باغ، يا كفشِ مريم، يا ليوانِ نوشابه) با de، مفعول باواسطه يا همان غيرمستقيم با al، ابزار و امكانات بوسيله per، و بنا به حالات مورد نياز ساير حروف اضافه را به كار مي‌بريم.

مثلا: patr يك ريشه است،

• la patr/o (= پدر),
• al la patr/o (= به پدر),
• de la patr/o (= مال پدر),
• la patr/o/n (= پدر را),
• por la patr/o (= براي پدر),
• kun la patr/o (= با (به همراه) پدر),
• la patr/o/j (= پدرها),
• la patr/o/j/n (= پدرها را),
• per la patr/o/j (= بوسيله‌ي پدرها),
• por la patr/o/j (= براي پدرها).